Samenwerken vraagt om strategie en samenwerkingsvaardigheid

Geen enkele organisatie kan de uitdagingen van de 21e eeuw alléén oppakken. Door specialisatie, concentratie en optimalisatie wordt de wederzijdse afhankelijkheid van organisaties alleen maar groter. Wat vraagt dat van organisaties?

In de strategie van organisaties krijgt samenwerking een belangrijke plaats. Tegelijkertijd is het zo dat partijen in het primair proces vaak al intensief samenwerken. Als dat succesvol en van belang is voor de continuïteit, dan beïnvloedt dat het nadenken over strategische keuzes. Zo zijn strategie en concrete samenwerkingsverbanden onderling verbonden en beïnvloeden ze elkaar wederzijds. Voor de uitvoering van je organisatiestrategie ben je immers afhankelijk van diezelfde partners. Zo krijgt samenwerkingsstrategie een prominentere plaats in het strategieproces. Samenwerking wordt zo steeds meer een realistisch strategisch alternatief ten opzichte van het klassieke fuseren of het op eigen kracht groeien om je doelen voor elkaar te krijgen. Samenwerken en strategievorming zijn steeds meer met elkaar verweven.

Draagvlak

Een strategie geeft richting en houvast. Maar het biedt eveneens ruimte aan nieuwe ontwikkelingen en veranderende omstandigheden. De strategie geeft geen vaste antwoorden, maar functioneert als ankerpunt voor de organisatie om ook nieuwe vragen te kunnen beantwoorden. Wat is hierbij belangrijk? Verbinding en draagvlak! Al tijdens de totstandkoming van de strategie moet je de binnen- en buitenwereld betrekken.

Strategie wordt dynamisch

De resultaten van je samenwerkingen bepalen tevens de strategische keuzes die je maakt. Daarmee worden strategievorming en -uitvoering een steeds dynamischer proces.

Een goede organisatiestrategie begint bij een realistisch zelfbeeld: wie ben ik, waar sta ik, wat is mijn ambitie en hoe zien anderen mij? Zonder een adequaat antwoord daarop, wordt besturen en dus samenwerken lastig. Uiteraard moet je ook goed om je heen kijken. Kijk naar trends en ontwikkelingen en wat die voor jou kunnen betekenen. Wanneer je weet wat je wilt bereiken, kun je deze vraag beantwoorden: ‘Welke doelen kan ik met anderen beter bereiken dan alleen: wat is mijn samenwerkingsstrategie?’ Verankering in de organisatiestrategie is van groot belang. Samenwerking is een belangrijk instrument, maar dient altijd een hoger doel. Betrokkenheid van de organisatie zorgt voor een samenwerkingsstrategie met draagvlak.

En wanneer je weet wat je wilt bereiken, kun je ook partners zoeken en per samenwerking een eigen strategie formuleren. De keuze voor de partners is cruciaal, waarbij geldt: ‘Beter veel samenwerken met weinig partners, dan weinig samenwerken met veel partners’. Daarmee wordt de strategievorming een dynamisch proces waarbij de interne betrokkenheid en de externe samenwerking een prominente plaats moeten hebben. Zo’n proces heeft de volgende kenmerken:

  • genereert betrokkenheid bij medewerkers, bij partners en stakeholders.
  • haalt de buitenwereld naar binnen, het daagt uit en inspireert.
  • geeft samenwerkingspartners, stakeholders en financiers een duidelijke plek.
  • maakt gebruik van kennis, feiten én van intuïtie en visie.
  • is creatief, talig en beeldend.

Kans!

Samenwerkingsvaardigheid is naast het hebben van een samenwerkingsstrategie een cruciale succesfactor geworden. In de praktijk zien we dat de ene organisatie veel gemakkelijker, beter en vanzelfsprekender samenwerkt dan de andere. Dat roept de vraag op wat een organisatie samenwerkingsvaardig maakt. Want juist goede samenwerkingsvaardigheid kan in de toekomst strategisch het verschil maken.