Aansluiten bij de leefwereld met toch een systematische aanpak
Wie zijn de mensen achter ons bureau? Maak kennis met Sabine Doevendans. Sabine werkt ruim anderhalf jaar bij Common Eye. Dit was gelijk het begin van haar loopbaan. Haar achtergrond in de sociale psychologie kan ze goed gebruiken in haar werk als samenwerkingsadviseur. Met haar scherpe en nieuwsgierige blik kijkt ze met grote interesse naar groepsdynamiek, relaties en de leefwereld van betrokkenen. “Uiteindelijk is samenwerken altijd mensenwerk.”
Voor haar Master Sociale Psychologie deed Sabine in 2024 onderzoek naar netwerk-FOMO: de ‘angst om iets te missen’ als drijfveer om aan te haken bij samenwerkingen. FOMO (fear of missing out) ken je wellicht privé, maar hoe vertaalt die angst zich naar organisaties en – nog specifieker – in samenwerkingsverbanden? Op basis van het onderzoek schreef ze vier artikelen voor ons. Deze wederzijdse positieve kennismaking mondde uit in een dienstverband bij Common Eye. Reden genoeg om haar anderhalf jaar later enkele vragen te stellen over hoe ze de praktijk van samenwerken ervaart.
Je baan bij Common Eye is ook gelijk je eerste baan. Hoe is het om als starter bij Common Eye te werken?
“In de eerste plaats is het een superinteressante omgeving. Je ontwikkeling gaat hier echt in een stroomversnelling, omdat je in korte tijd met een grote variatie aan opdrachten, sectoren en vraagstukken te maken krijgt. Natuurlijk spelen in verschillende sectoren verwante vraagstukken en ontwikkelingen, en tegelijkertijd zijn er ook echt verschillen waarin je je moet verdiepen. Het is ook best uitdagend. Je komt net van de universiteit en staat ineens midden in de maatschappelijke praktijk. Je zit aan bestuurlijke tafels en werkt samen met ervaren collega’s. Dat is ontzettend leerzaam en nooit saai.
Wat het ook leuk maakt is dat er inmiddels meer jongere adviseurs werken bij ons bureau. Samen vormen we Jong Common Eye, een groep jonge adviseurs die leuke dingen met elkaar doet, ervaringen uitwisselt en brainstormt over ideeën voor de ontwikkeling van Common Eye. Super tof om daar onderdeel van uit te maken.”
Heb je een specialisme en kun je er meer over vertellen?
“In deze fase van mijn carrière zoek ik juist de breedte op. De variëteit is leerzaam. Mijn specialisme en interesse liggen vooral in mijn achtergrond in de sociale psychologie. Bij iedere opdracht probeer ik door die bril te kijken en oog te hebben voor groepsdynamiek en interacties tussen mensen. Mensen functioneren altijd in verbanden. Thema’s als conflict, harmonie, teamontwikkeling en onderliggende dynamieken spreken mij het meest aan. De komende jaren hoop ik me hierin verder te ontwikkelen.”
Samenwerken, wat spreekt jou daarin aan?
“Vandaag de dag leven we in een steeds meer individualistisch ingestelde samenleving. Tegelijk lijkt deze manier van leven haar grenzen te bereiken. We merken dat we elkaar nodig hebben en samen dingen moeten gaan doen. Dat is niets nieuws; van oudsher weten we al dat we zonder samenwerken niet kunnen overleven. Het opzoeken van elkaar en samen dingen doen zit diep in onze natuur verankerd. Daarmee is de beweging naar meer verbinding, gemeenschapsvorming en samenwerking wat mij betreft geen hype, maar iets fundamenteels.”
Kun je een voorbeeld geven van een samenwerking waar dankzij jouw interventie iets in beweging kwam?
“Zeker, dat was in een van mijn eerste opdrachten. Ons werd gevraagd om verschillende wijkinitiatieven te begeleiden bij hun onderlinge samenwerking, met als doel kansen te creëren voor jonge mensen in de wijk. We hadden te maken met een groep mensen uit de wijk met veel betrokkenheid. Vanuit mijn rol als procesbegeleider heb ik vooral goed geluisterd en gekeken naar de wensen en behoeften van de groep. Daarbij heb ik de samenwerkingstheorie van Common Eye benut om vervolgens een vertaalslag te maken naar de praktijk en het taalgebruik van de mensen met wie ik te maken had. Dat deed ik onder andere door het kijkglas uit te leggen aan de hand van een metafoor van het bakken van een taart. Dat was voor iedereen herkenbaar en toegankelijk. Het kwartje viel en er ontstond beweging. Zo probeerde ik aan te sluiten bij de leefwereld, met toch een systematische aanpak.”
Vertel iets over jezelf wat bijna niemand weet.
“Privé sta ik bij mijn vriendinnen bekend als de koningin van de spraakberichten. Dagelijks stuur ik lange spraakberichten naar vriendinnen om random dingen over mijn dag te delen of samen op te reflecteren. En ik ontvang ze ook weer van hen terug. Als kind schreef ik veel, nu vertel ik verhalen. Het is vast geen toeval dat ik me bij Common Eye steeds meer bezighoud met podcasts. Verhalen vertellen zit in mij, of het nu schrijvend of vertellend is.”