Netwerkregie: een vak dat we samen verder brengen

Een vak dat al bestaat, maar nog niet altijd zo wordt benoemd
In ons werk bij Common Eye zien we het al langer. In de zorg, het onderwijs en andere publieke domeinen wordt steeds vaker samengewerkt in netwerken. En daar gebeurt iets interessants. De opgaven worden complexer. Geen enkele partij kan het alleen oplossen. Samenwerking is noodzakelijk. Maar daarmee ontstaat ook een nieuwe vraag: wie organiseert die samenwerking eigenlijk, wie stuurt op de resultaten die geboekt moeten worden?

In de praktijk zien we dat veel mensen die rol al vervullen. Onder verschillende titels, vanuit verschillende posities. Vaak op basis van ervaring en intuïtie. Maar zelden als een expliciet vak. Terwijl dat precies is wat het is. Het vak van netwerkregisseur.

 

Hans Verheijde
Ik merk dat ik altijd al word aangetrokken door groepen met een doel. Vroeger zat ik in bandjes waarvoor ik de muzikanten bij elkaar zocht, later in sportteams waar we samen hetzelfde doel hadden: presteren op hoog niveau. Altijd was daar diezelfde energie: mensen die iets met elkaar willen, die ergens naartoe werken. Niet alleen individueel beter worden, maar samen iets neerzetten. Dat zit nog steeds in hoe ik werk. Ik zoek die ‘sweet spot’ waar mensen elkaar vinden rond een gezamenlijke opgave. Waar het schuurt, waar het complex is, maar waar ook energie zit om samen verder te komen. Dat is precies waar netwerkregie over gaat. Hans Verheijde

De netwerkregisseur is de professional die samenwerking tussen organisaties organiseert, richting geeft en laat werken

Een rol die vraagt om gevoel voor verhoudingen, het vermogen om te schakelen tussen belangen en het lef om spanning niet uit de weg te gaan, maar productief te maken. Wat de bijeenkomst op 15 april zo waardevol maakte, was dat we dit vak samen al pratend meer gezicht gaven. We begonnen niet met modellen of definities, maar met de vraag: wie ben jij in dit werk? De symbolen die mensen meebrachten om iets over henzelf en hun werk te vertellen – van verrekijkers tot wandelschoenen, van een schilderij tot een boomstam – maakten meteen duidelijk hoe persoonlijk dit vak is. Hoe iedereen zijn eigen manier heeft om te kijken, te bewegen en in te grijpen in een netwerk.

In de gesprekken daarna ontstond veel herkenning:

• het is balanceren tussen sturen op resultaten en het volgen van het tempo van het netwerk
• er is vaak spanning tussen organisatiebelangen en het gezamenlijke doel van het netwerk
• het is een rol die vaak niet formeel is belegd, maar wel essentieel is.

En misschien nog wel het meest: het besef dat je dit werk vaak alleen doet, het is een solistische positie. Tijdens de bijeenkomst ervoeren we veel onderling vertrouwen en de bereidheid om samen te leren en te ontwikkelen. Voor ons was dat ook een van de redenen om deze koplopersgroep te starten; niet om een model te ontwikkelen of een methode vast te leggen, maar om met mensen die dit werk al doen te onderzoeken:

• wat vraagt dit vak eigenlijk van ons?
• wat hebben we nodig om het goed te kunnen doen?
• en hoe kunnen we het steviger neerzetten?

Groei én volop in ontwikkeling

De behoefte aan netwerkregie groeit. Tegelijkertijd is het vak nog volop in ontwikkeling. Door het samen te brengen, krijgt het meer vorm. Meer taal. Meer herkenning voor de buitenwereld. De energie in de groep bevestigde dat er een beweging kan ontstaan van professionals die niet alleen hun werk doen, maar ook bijdragen aan het ontwikkelen van het vak.

Op 11 juni hebben we daarin een volgende stap gezet, met een bredere community-bijeenkomst waarin ook andere netwerkregisseurs aansloten. Zo bouwen we verder aan een netwerk van mensen die elkaar kennen, versterken en inspireren.

Meer weten over netwerkregie?

“We hebben iemand nodig die de samenwerking écht op gang brengt – en levend houdt.” Lees hier hoe wij tegen netwerkregie aankijken en wat we hierin kunnen betekenen.

Netwerkregisseurs