Terug van nooit helemaal weggeweest
Waarom Esther Klaster na twee jaar elders weer aan de slag gaat als adviseur bij Common Eye
Esther Klaster en Matthijs Hemink werkten jarenlang samen als adviseur bij Common Eye, vooral aan samenwerkingsvraagstukken in en rond het onderwijs. Toen Esther twee jaar geleden overstapte naar onderwijsadviesbureau SVRK, bleven ze contact houden. Ze sparden regelmatig over ontwikkelingen rondom netwerkimpact en netwerkregie en publiceerden artikelen over het Netwerkimpactmodel. Sinds kort zijn ze weer collega’s. Matthijs stelt een aantal vragen aan Esther. Een gesprek over haar terugkeer, wat ze meeneemt uit haar vorige functie en waar ze haar tanden in wil zetten. En vooruit, ook over tomaten, kippen en geiten.
Esther, waarom ben je teruggekomen?
“Ik was altijd erg op mijn plek bij Common Eye. Ik vond het werk leuk, net als de collega’s en onze opdrachtgevers. Wat ik op een gegeven moment miste, waren collega’s om me heen met veel onderwijsinhoudelijke kennis en sectorkennis. Die verdieping heb ik de afgelopen twee jaar volop gevonden.”
Tegelijkertijd merkte ze hoe belangrijk ze een ander deel van het adviseursvak vindt.
“Procesbegeleiding en advisering boeien mij enorm. Maar ik wil ook kunnen reflecteren op het werk dat we doen. De praktijk verbinden aan theorie, kennis verder ontwikkelen en nieuwe producten maken. Dat is bij Common Eye een logisch onderdeel van hoe we werken. Ik merkte dat ik daar veel energie van krijg en dat ik het miste om dat echt samen met collega’s te doen.”
Wat neem je mee uit de afgelopen twee jaar?
“Vooral veel meer inhoudelijke kennis van het onderwijs. Bijvoorbeeld over onderwijshuisvesting, governance, arbeidsrecht en wat je met data kan doen. Door nauw samen te werken met juristen en dataspecialisten heb ik me daarin behoorlijk kunnen verdiepen.”
Het heeft ook haar kijk op joint factfinding verbreed.
“Bij joint factfinding lag voor mij altijd veel nadruk op het ‘joint-deel’. Samen naar informatie kijken, deze duiden en hier betekenis aan geven. De afgelopen twee jaar heb ik veel meer van het factfinding zelf gezien en gedaan. Uitgebreide analyses, prognoses en scenario’s op basis van verschillende databronnen.”
Maar cijfers alleen lossen vraagstukken niet op.
“Data kan veel zichtbaar maken, maar blijft een deel van het verhaal. Je moet nog steeds samen bespreken wat die cijfers betekenen. Zien we hetzelfde? Vinden we een bepaalde ontwikkeling een groot risico of valt het mee. Dat gesprek moet je altijd blijven voeren.”
Kijk je nu ook anders naar samenwerken?
“Wat ik nu nog sterker zie, is hoezeer samenwerking altijd onderdeel uitmaakt van vraagstukken. Een vraag over organisatiestructuur lijkt te gaan over functies, posities en harkjes. Maar uiteindelijk gaat het vaak over: hoe werken we met elkaar samen, wie gaat waarover en hoe betrekken we elkaar? Ook vraagstukken over bijvoorbeeld medezeggenschap gaan in de kern over de samenwerking tussen bestuur, schoolleiding en medezeggenschap.”
Tegelijkertijd ontdekte ze opnieuw de waarde én de beperking van inhoudelijke kennis.
“Het is ontzettend fijn als je een sector goed kent en inhoudelijk kunt meedenken. Maar ik heb ook weer ervaren dat je in een sector die je minder goed kent een heel eind kunt komen als je begrijpt hoe samenwerkingsprocessen werken en weet hoe je een goed proces inricht. Die twee kanten kunnen prima naast elkaar bestaan.”
Hoe was het om weer bij Common Eye binnen te stappen?
“Warm, vertrouwd en gezellig. Ik zag allemaal blije gezichten, kon mensen een knuffel geven en bijkletsen. Maar het werd ook meteen inhoudelijk. Wil je hierover meedenken? Heb jij hier ervaring mee? Hoe zou jij dit aanpakken?”
Het voelde niet als opnieuw beginnen.
“Het is een beetje alsof je invoegt op de snelweg. Als je ergens helemaal nieuw start met een lege agenda, voegt iedereen in, maar raast de rest eerst langs je heen. Nu kon ik meteen in het tempo mee.”
Ook de kantoorlocatie in Bilthoven zag ze met een frisse blik.
“De kapel, het groen, het landgoed. Het voelde vertrouwd, maar tegelijkertijd ook weer een beetje alsof ik er voor het eerst kwam. Je gaat opnieuw waarderen wat voor fijne plek het eigenlijk is.”
Waar heb je de komende tijd vooral zin in?
“In het verbinden van alle kennis en expertise die er is. Mijn hoofd zit vol ideeën en materiaal over netwerkimpact en netwerkregie. Ik wil dat graag weer met collega’s verder ontwikkelen. Tegelijkertijd ben ik benieuwd waarmee iedereen de afgelopen jaren bezig is geweest en wat ik daarvan kan leren.”
Ze hoopt daarbij verbindingen te leggen tussen oud en nieuw.
“Ik werk nog steeds met mensen van SVRK en daar ben ik heel blij mee. Ik hoop die contacten te behouden en ook collega’s van Common Eye bij nieuwe opdrachten te betrekken. Andersom stap ik graag in bij lopende opdrachten. Het mag best een mooie mengelmoes worden.”
Voor de mensen die je nog niet kennen: wat typeert jou als adviseur?
“Ik houd ervan als de aanpak een beetje luchtig mag zijn. Ook ingewikkelde of gevoelige dingen kun je soms goed bespreekbaar maken door ze niet loodzwaar op tafel te leggen. Met een beetje humor, een plaagstootje of door iets bewust uit te vergroten.”
Daarnaast zoekt Esther graag de afwisseling tussen het werken met groepen en tijd om zelf te denken.
“Na een gesprek of sessie wil ik soms even achter mijn bureau kruipen om te ‘kauwen’. Daar ontstaan vaak de beste notities, scenario’s en inzichten. Ik houd van langere opdrachten in het begeleiden van processen, maar ook van het geven van lezingen, workshops en masterclasses. Die afwisseling houdt me scherp en dwingt me steeds weer om de theorie in te duiken en deze te vertalen naar de praktijk.”
En loslaten van werk, hoe doe je dat?
“Buiten het werk ben ik graag in mijn tuin, in de kas of tussen de kippen en geiten. Zo kan ik me behoorlijk verliezen in verschillende tomatenrassen. Ik ruil zaden met mensen uit heel Europa en zoek dan precies uit wat voor soorten er allemaal zijn. Ook daarin ben ik intensief betrokken en nieuwsgierig”
Misschien typeert dat Esther nog het meest, zowel als professional en ook als mens.
“Als iets me fascineert, kan ik er helemaal induiken. Samenwerken in netwerken houdt me na al die jaren nog steeds bezig. Ook mijn promotieonderzoek van tien jaar geleden ging er al over. Ik blijf nieuwe dingen ontdekken en hoop er zelf ook inzichten aan toe te voegen. Ik raak niet snel verveeld van onderwerpen die me echt interesseren.”
Welkom thuis Esther!
“Dank je. Goed om hier weer te zijn.”