Vakmanschap ontwikkel je samen
In gesprek met Manon de Caluwé over haar nieuwe rol als bestuurslid van de Ooa
Sinds kort is Manon, partner van Common Eye, ook bestuurslid van de Ooa, de beroepsvereniging van organisatiekundigen en -adviseurs. Collega-adviseur Sophie van der Spek sprak haar over vakmanschap, professionaliteit en waarom het zo belangrijk is om als adviseur onderdeel te zijn van een bredere gemeenschap.
Manon, wat trok je aan in deze bestuursrol?
“Wij hebben als adviseurs best een verantwoordelijke rol. We werken aan besluitvorming, organisatieverandering en maatschappelijke vraagstukken die echt aan mensen raken. Dan vind ik het belangrijk ook te investeren in de professionaliteit van ons vak. Ik ben al sinds 2017 lid van de Ooa en actief geweest in de werkgroep Professionalisering. Toen de vraag kwam bestuurslid te worden, voelde dat als een logische stap.”
Wat maakt de Ooa waardevol?
“De Ooa is voor mij echt een gemeenschap van adviseurs. Een plek waar mensen met allerlei kleuren en smaken van het vak elkaar ontmoeten. Je leert er van elkaar wat professionaliteit betekent, wat je rol en plek is en wat je meerwaarde is. We doen ons werk immers ergens voor. Daar hoort ook bij dat je kritisch bent en blijft nadenken vanuit welke positie je werkt.”
Wat spreekt je aan in die gemeenschap?
“Wat ik mooi vind, is dat de Ooa ook steeds samenwerkt met andere partijen zoals Sioo, de Ambachtsschool en de ROA. Daardoor heb je toegang tot een veel breder netwerk van interessante professionals.
Binnen de Ooa kom je mensen tegen met heel andere expertises: social designers, kunstenaars, transitiedeskundigen, veranderkundigen. Dan zie je hoeveel vakmanschap achter elke discipline zit. Dat inspireert en maakt ook nederig.”
Wat hoop je met dit bestuurslidmaatschap uit te dragen?
“Ik wil laten zien hoe belangrijk wij professionaliteit vinden. Niet alleen leren van opdrachtgevers, maar ook feedback ophalen bij vakgenoten. Juist door ontmoeting en uitwisseling ontdek je welke aannames er in je eigen bubbel leven en wat je nog niet ziet. Dat is voor mij een essentiële voorwaarde om te blijven leren. Vakmanschap ontstaat immers nooit alleen. Dat ontwikkel je samen.”