Ellen Monteban

Soms denken we precies te weten wat de bedoeling is en staan we elkaar toch in de weg. Dan kijk ik voorbij de eerste verklaringen. Ik vertraag, luister naar wat wordt gezegd én naar wat onbesproken blijft. Ik stel liever de lastige vraag dan dat ik genoegen neem met een gemakkelijk antwoord.
Ik bekijk een vraagstuk vanuit verschillende perspectieven en onderzoek welke patronen en onderstromen bepalen wat er gebeurt. Zo kom ik dichter bij de kern. Daarbij houd ik oog voor strategie en proces, maar nooit los van de mensen om wie het gaat.

Verschillen hoeven niet te verdwijnen en mensen hoeven niet in dezelfde pas te lopen. Ik benoem waar belangen en beelden botsen en hoe die spanning doorwerkt. Tegelijk zoek ik naar wat mensen wél delen: de ambitie of de opgave. Zo ontstaat duidelijkheid waar de blokkade zit en ontstaat ruimte voor beweging.

Als we stoppen met elkaar te praten, houdt de samenleving op te bestaan

Daarom begint samenwerken voor mij bij elkaar blijven verstaan, juist wanneer standpunten uiteenlopen. Niet omdat samenwerken altijd de oplossing is, maar omdat maatschappelijke vraagstukken zich zelden houden aan de grenzen van één organisatie.
Je schakelt mij in wanneer goede bedoelingen niet genoeg blijken en harder werken vooral meer van hetzelfde oplevert. Ik maak zichtbaar waar het werkelijk vastzit, zodat betrokkenen andere keuzes kunnen maken.

Mijn kompas

Ik ben pedagoog en werkte lange tijd als leidinggevende in de kinderopvang, daarna op landelijk niveau bij de branchevereniging kinderopvang en koepelorganisaties en als adviseur voor gemeenten. Daardoor ken ik beleid, bestuur, de professionele praktijk en het dagelijks leven van gezinnen van binnenuit. Mijn betrokkenheid bij kinderen en gezinnen is ook persoonlijk. Toen mijn eigen kind ernstig ziek werd, ervoer ik hoe afhankelijk een gezin is van mensen en organisaties die goed op elkaar moeten aansluiten. De vraag wat wij kinderen bieden, loopt als een rode draad door mijn werk.
Die achtergrond en kennis voeden mijn blik, maar schrijven het antwoord niet voor. Ik blijf onderzoekend en verbind wat niet vanzelf bij elkaar komt, zonder verschillen glad te strijken.

Tussen werelden

Ik zoek bewust werelden op die elkaar doorgaans niet ontmoeten. Dat doe ik ook buiten mijn advieswerk, als coach van jongeren en in het proeflokaal van een biologische tuin en wijngaard. Ontmoetingen met mensen die anders kijken, denken of leven, houden mijn blik open.

Dat neem ik mee in mijn werk. Ik ben inhoudelijk gedreven, aandachtig voor wat zichtbaar én voelbaar is, en nieuwsgierig naar de beweging die ontstaat wanneer mensen elkaar werkelijk beginnen te verstaan.