Bronnen van verbinding: een essay

Veel van ons handelen is gesitueerd rondom organisaties. Organisaties hebben doelstellingen, strategieën, middelen en mandaten om dingen voor elkaar te krijgen. Soms lopen deze samen met die van andere organisaties, in dat geval kan er samen gewerkt worden. We zijn gewend om ons primair te verbinden met de entiteit waar we deel van uit­ maken: de organisatie waarvoor je werkt, je afdeling of team, de vereniging of gemeenschap waar je lid van bent. De doelstellingen, identiteit of cultuur van die entiteit kunnen aanleiding zijn om de verbinding aan te gaan of te versterken, maar ook om de ver­binding te verbreken. Dat geldt niet alleen voor orga­nisaties, maar kan ook voor andere entiteiten aan de hand zijn: verenigingen, communities of netwerken.

Als het gaat om maatschappelijke opgaven, dan
 zijn die niet zozeer te linken aan één organisatie 
of entiteit. Ze vragen om inzet en betrokkenheid
 van verschillende actoren. Soms is die inzet in lijn 
met de eigen doelen van die actoren, soms zijn er
 maar weinig raakvlakken en moet de verbinding
ontwikkeld worden. Dit schijnt een nieuw licht op
het vraagstuk van verbinding. Verbinding met een
organisatie of entiteit is in het licht van opgave­ gericht werken dan ook niet zo functioneel, omdat
deze niet per definitie leidt tot handelen gericht op
de opgave. Het gaat er eerder om verbinding te ont­wikkelen met de opgave zelf, het vraagstuk dat van
niemand is en tegelijkertijd van iedereen. Daar gaat dit essay over.

In dit essay verkennen we de betekenis van ver­binding met de opgave. We onderzoeken welke verschillende grondslagen voor verbinding er zijn en wat daarin de werkzame bestanddelen zijn. We kijken hoe verschillende aanknopingspunten voor verbinding met elkaar samenhangen of met elkaar schuren. En hoe we kunnen interveniëren om verbin­ding met de opgave te ontwikkelen of te versterken.

Download het essay hier.